Spektakle

Wykonawcy spektakli zakwalifikowanych

 do udziału w V Ogólnopolskich Spotkaniach z Monodramem „O Złotą Podkowę Pegaza”:

Kategoria szkoły podstawowe

„Pułapka”, wyk. Adrianna Gołaszewska

Klub „Kaktus”, ul. Słonecznikowa 19 , 15-669 Białystok

instruktor i reżyser: Małgorzata Sienkiewicz

scenariusz: Małgorzata Sienkiewicz

Jedenastoletnia Adrianna Gołaszewska od dwóch lat uczestniczy w zajęciach i spektaklach Teatru Amulet (Klub KAKTUS Białystok) prowadzonego przez Małgorzatę Sienkiewicz. W czerwcu 2007 roku otrzymała wyróżnienie na Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Dzieci i Młodzieży FEST w Suwałkach za rolę w spektaklu „Zabawa w Ludzi”.

„Pułapka” jest pierwszym zrealizowanym przez Adę monodramem. Czego boją się dzieci, gdy zostają same w domu? Czy boją się naprawdę, czy boją się ponieważ się nudzą? Jak daleko sięga dziecięca wyobraźnia?
Małgorzata Sienkiewicz instruktor teatralny specjalizujący się w teatrze cieni (od 1987 roku), autorka scenariuszy teatralnych, monodramów, tekstów piosenek, poetka.

„Targowisko próżności”, wyk. Aleksandra Nowosadko

Młodzieżowy Dom Kultury, ul. T. Noniewicza 42, 16-400 Suwałki

instruktor i reżyser: Joanna Łupinowicz

scenariusz: Joanna Łupinowicz na podst. Louisy May Alcott „Małe kobietki”

 Aleksandra ma 12 lat. Uczestniczy w konkursach recytatorskich od 6 roku życia, od 4 lat bierze udział w lokalnym konkursie na monodram „O baryłeczkę Kubusia Puchatka”. Nigdy nie pozostawała niezauważona. Jest zdolną, wrażliwą i pracowitą młodą aktorką. Od 4 lat uczęszcza  na zajęcia teatralne prowadzone przez Joannę Łupinowicz w MDK w Suwałkach.

Monodram „Targowisko próżności”, zainspirowany powieścią L. M. Alcott mówi o odwiecznej potrzebie dziewczynek – potrzebie przebierania się, by zobaczyć się w różnych rolach, które przyjdzie im grać dorosłym w życiu. Te przebieranki są  zabawne, ale mogą mieć  też przykre, choć niewątpliwie pouczające następstwa.

„Z dziennika Anny Frank”, wyk. Joana Ignaczak

Młodzieżowy Dom Kultury , ul. Długa 42, 95-100 Zgierz

instruktor i reżyser: Elżbieta Gorzka-Kmieć

scenariusz: Elżbieta Gorzka-Kmieć na podst. tekstu Otto Frank „Dzienniki Anny Frank”

 Sztuka wyraża zarys przeżyć i emocji 15-letniej Żydówki, której losy poznajemy na podstawie jej pamiętnika pisanego, gdy ukrywała się z rodzicami w centrum Amsterdamu w latach 1942-1944.

Zapiski w formie listów do nieistniejącej przyjaciółki Kitty to obraz ponad dwóch lat życia w zamknięciu, pełnego konfliktów międzyludzkich i strachu przed wykryciem. Ostatni zapis powstał 1 sierpnia 1944 roku – na trzy dni przed aresztowaniem i przewiezieniem do obozu koncentracyjnego wszystkich mieszkańców kryjówki.

I co dalej, wyk. Artur Maksymiak

Szkoła Podstawowa Nr 4, ul. Kupientyńska 15, 08-300 Sokołów Podlaski

instruktor i reżyser: Urszula Danielska

 scenariusz: Urszula Danielska

Artur Maksymiak jest uczniem klasy V. Jest bardzo oryginalnym chłopcem: z jednej strony interesuje się mechaniką, motoryzacją i modelarstwem, a z drugiej teatrem, poezją i piosenką. Należy do grupy teatralnej „Kaperek”, z którą odnosi sukcesy. Jego wrażliwa dusza i bogata wyobraźnia pozwalają mu się wcielać w różne postacie.

W monodramie „I co dalej ?” gra młodszego brata, dziecko, które często zostaje w domu i musi radzić sobie z lękiem, nudą i samotnością.

kategoria gimnazjum

Ballada o krasnoludku, wyk. Aleksandra Wolska

Młodzieżowy Dom Kultury, ul. Komisji Edukacji Narodowej 6a, 59-300 Lubin

instruktor i reżyser: Lidia Głodowska

scenariusz: Aleksandra Wolska, Lidia Głodowska na podst. wiersza Wandy Chotomskiej

Aleksandra Wolska, członek teatrzyku „Urwisy”, od wielu lat interesuje się Teatrem Jednego Aktora. „Ballada o krasnoludku” jest jej piątym monodramem, opartym na poezji. Ola jest wielokrotną laureatką Przeglądu Teatru Jednego Aktora „Witajcie w Naszej Bajce!” organizowanym przez naszą MDK w Lubinie.
Opiekunem artystycznym Oli jest Lidia Głodowska, instruktor teatralny MDK w Lubinie. W jej dorobku znajdują się spektakle teatralne dla dzieci i młodzieży. W roku 2005 działalność instruktorki została doceniona przez Zarząd Główny Towarzystwa Kultury Teatralnej w Warszawie  na XXXVIII Ogólnopolskim Konkursie "Bliżej Teatru", przez nadanie tytułu Instruktor Roku.

Miłość i inne demony, wyk. Aleksandra Mackiewicz

Młodzieżowy Dom Kultury, ul. T. Noniewicza 42, 16-400 Suwałki

instruktor i reżyser: Jolanta Hinc-Mackiewicz

scenariusz: Jolanta Hinc-Mackiewicz wg Gabriela Garcíi Marqueza

Adaptacja, scenariusz, kostiumy i reżyseria Jolanta Hinc-Mackiewicz

Ola od 6 lat jest uczestniczką zajęć teatralnych, choć w przedstawieniach Teatru Efemerycznego uczestniczyła już jako 3-letnie dziecko.

Adaptacja obejmuje kilka epizodów z życia oskarżonej o opętanie kilkunastoletniej bohaterki powieści Gabriela Garcíi Márqueza. Jest to tylko symboliczny zarys historii opętania przez demony miłości, niechęci, nietolerancji i głupoty.

Życie na poczekaniu, wyk. Matylda Ignasińska

Młodzieżowy Dom Kultury, ul. Wł. Sikorskiego 26, 64-980 Trzcianka

instruktor i reżyser: Włodzimierz Ignasiński

scenariusz: Włodzimierz Ignasiński na podst. wiersza Wisławy Szymborskiej i powieści Ann Brashares „Stowarzyszenie Wędrujących Dżinsów”

 Matylda Ignasińska jest uczennicą III klasy Gimnazjum nr 1 im. Juliusza Słowackiego w Trzciance. Z teatrem „Eksperymentalne Sygnały Dobra” przy MDK zagrała w kilku spektaklach; w sztuce „Miejsca rzeczy zapomnianych”, otrzymała nagrodę za rolę Młynarzówny na IV Jesiennym Konkursie Teatrów Młodzieżowych „Melpomena 2007” w Środzie Wielkopolskiej.

Monodram „Życie na poczekaniu” jest jej pierwszą próbą zmierzenia się z tą formą wypowiedzi scenicznej. Scenariusz pokazuje zainteresowania lekturowe i tematyczne Matyldy i powstawał przy wydatnym jej udziale. Wypowiedź jest refleksją młodej osoby na temat życia, śmierci, przyjaźni i  odpowiedzialności.

Przyjdź Królestwo Twoje, Polsko, wyk. Paweł Leszkowicz

ul. Pusta 17/15, 16-315 Lipsk nad Biebrzą

instruktor i reżyser: Beata Tomaszewska, Paweł Leszkowicz

scenariusz: Paweł Leszkowicz

Paweł Leszkowicz jest uczniem 3 klasy gimnazjum. Humanista poszukujący artyzmu, a zarazem myślący logicznie o rzeczach przyziemnych. Oprócz teatru kocha taekwon-do, koreańską sztukę walki, którą trenuje od prawie dwóch lat. Mimo że uwielbia przebywać z ludźmi, czasem potrzebuje samotności, czasu na refleksje i przemyślenia. Wtedy wyrusza na ukochaną dróżkę za Lipskiem, gdzie nikt mu nie przeszkadza.

Akcja prezentowanego monodramu dzieje się w kwietniu 1943. Do więzienia trafia Artur Śmiśniewicz, uczestnik polskich akcji podziemnych. Postać pełna sprzeczności – taka, jakich wiele było w czasach wojny, jak i jest w dzisiejszych. Artur jest osobą poszukującą, zagubioną, ale w głębi duszy pragnącą przede wszystkim wymarzonej, wolnej Polski. Bohater tak naprawdę nie zna do końca samego siebie, co jest jego największym problemem. Monodram pokazuje, jak często bywa, że decyzje podejmujemy wbrew sobie, przypłacając je ogromnym cierpieniem oraz zmusza do zadania sobie pytania: czym dla mnie jest Polska?

kategoria szkół średnich

Mam dość, wyk. Marta Jafiszow

Młodzieżowy Dom Kultury, ul. T. Noniewicza 42, 16-400 Suwałki

instruktor i reżyser: Jolanta Hinc-Mackiewicz

scenariusz: Jolanta Hinc-Mackiewicz na podstawie adaptacji powieści „Interdziewczynka” Włodzimierza Kunina

Marta od września 2005 r. jest uczestniczką zajęć teatralnych w MDK  w Suwałkach, prowadzonych przez Jolantę Hinc-Mackiewicz.

Spektakl opowiada o dziewczynie, która chce wyrwać się ze swojego środowiska, z szarej rzeczywistości, w której nie może się odnaleźć. Bohaterka próbuje też się uwolnić od zaborczości matki. Ma pretensje i wymagania wobec wszystkich. Chce uciec do lepszego świata, żeby żyć wygodnie i zapomnieć o przeszłości, życiu bez ojca, bez pieniędzy, bez pespektyw. Wydaje jej się, że kiedy rozpocznie nowe życie, to wszystko się zmieni na lepsze.

Piękna Helena, wyk. Joana Wąż

Młodzieżowy Dom Kultury Nr 1, ul. Droga Dębińska 21, 61-555 Poznań

instruktor i reżyser: Ilona Biegańska

Joana Wąż jest uczennicą liceum w klasie o profilu teatralno-filmowym. Należy do Studia Teatralnego Bagti pod okiem Ilony Biegańskiej. Bierze czynny udział w życiu teatralnym Poznania, regionu i kraju (m.in. współrealizowała projekt „Teatr-Akcje” 2007 w Suwałkach). Na swym koncie ma wiele realizacji recytatorskich, teatru żywego planu i pantomimy. Za grę aktorską w spektaklu „Super-Market” otrzymała I nagrodę konkursie teatrów młodzieżowych „Melpomena 2005”. Swoją przyszłość wiąże z teatrem.
„Piękna Helena” to rzecz o kobiecie w dwóch przestrzeniach, w symbolice wody i ognia. O mocy i subtelności, która jest święta. Dualizm wyrażony zostaje w znaku plastycznym sznura i czarnego jedwabiu. To opowieść o dojrzewaniu dziewczyny. Helena to nasycenie pierwiastkiem żeńskim wszechświata, to liryzm i radość, i wiosenny, niepohamowany bieg strumieni… Posępna wizja Kassandry wyciąga węże kobiecego umysłu, rozpłomienia wyobraźnię i wyzwala siłę autoregeneracji… nasuwa się nieodparcie mit Androgyne… Nieobecność ukochanego stanowi materię nieważką … Nie sposób określić dominujących odcieni: spektakl nie jest bowiem smutny ni radosny, zawiera pełną skalę emocji. To próba teatralizacji rytuałów kobiecej duszy i ciała.

Pejcz, wyk. Marcin Skibowski

Młodzieżowy Dom Kultury, ul. T. Noniewicza 42, 16-400 Suwałki

instruktor i reżyser: Jolanta Hinc-Mackiewicz

scenariusz: Jolanta Hinc-Mackiewicz na podst. tekstu Wojciecha Kuczoka „Gnój”

Adaptacja, scenariusz, scenografia i reżyseria Jolanta Hinc-Mackiewicz

Marcin jest uczniem Zespołu Szkół nr 5 w Suwałkach, laureata stypendium prezesa Rady Ministrów. W grupie teatralnej pracuje od września 2005 r.

Monodram powstał w oparciu o nagrodzoną nagrodą Nike powieść Wojciecha Kuczoka pt. „Gnój”. 

„Pejcz” to fragment życia małego chłopca maltretowanego przez ojca, który pastwi się nad nim na różne sposoby. Dziecko nie ma wsparcia w rodzinie, w której dominują patologiczne relacje, więc rolę ofiary przyjmuje też w środowisku rówieśniczym. Opowieść o cierpieniu, bezsilności i samotności zagubionego dziecka.

Ja jestem, której nie ma, wyk. Aneta Karnicka
Liceum Plastyczne, ul. Koszalińska 9, 76-200 Słupsk
Instruktor i reżyser: Maja Bachan (Słupsk)
Scenariusz: Maja Bachan

Moja Izadora, wyk. Kalina Kielan

Młodzieżowy Dom Kultury, ul. T. Noniewicza 42, 16-400 Suwałki
instruktor i reżyser: Jolanta Hinc-Mackiewicz
scenariusz: Jolanta Hinc-Mackiewicz na podst. tekstu Isadory Duncan „Moje życie”
Adaptacja, scenariusz i reżyseria – Jolanta Hinc-Mackiewicz
Ruch sceniczny – Anna Radziwonowicz

Kalina jest członkiem Teatru Efemerycznego od czerwca 2006 r.
„Moja Izadora” to oparta na autobiograficznej powieści Izadory Duncan historia o dorastaniu, pasji, o poszukiwaniu swojej drogi. Bohaterka zmaga się z biedą, niezrozumieniem i przeciwnościami losu, ale ma przeczucie, a z czasem zyskuje pewność, że jest wyjątkowa i konsekwentnie poszukuje swego miejsca życiu.

„La bla Tequila”, wyk. Kamil Michaluk
Liceum Plastyczne, ul. Koszalińska 9, 76-200 Słupsk
Instruktor i reżyser: Maja Bachan (Słupsk)
Scenariusz: Maja Bachan

Mama kazała mi chorować, wyk. Daria Markowska

Młodzieżowy Dom Kultury, ul. T. Noniewicza 42, 16-400 Suwałki
instruktor i reżyser: Jolanta Hinc-Mackiewicz
scenariusz: Jolanta Hinc-Mackiewicz na podst. tekstu Julie Gregory „Mama kazała m chorować”
 

Adaptacja, scenariusz, scenografia i reżyseria Jolanta Hinc-Mackiewicz
Daria jest od 2004 r. w Teatrze Efemerycznym w MDK w Suwałkach.
W monodramie przedstawia dziewczynkę fizycznie i psychicznie maltretowaną przez rodziców - przede wszystkim przez matkę, która doszukiwała się w niej przeróżnych chorób. Julie, chcąc zadowolić matkę, spełnia wszystkie jej oczekiwania, za cenę wielu upokorzeń. Jest to opowieść o braku zaufania do dorosłych, samotności i utraconym dzieciństwie. Nie wiadomo jednak, czy te wszystkie doświadczenia są rzeczywistym koszmarem maltretowanego dziecka, czy może produktem chorej wyobraźni dziewczyny.
 

Bo porcelanowe lalki pękają, wyk. Anna Babczyńska

Akademia Świętokrzyska, ul. J. Słowackiego 14/118, 97-300 Piotrków Trybunalski
instruktor i reżyser: Lucyna Jakubczyk
scenariusz: Anna Babczyńska
 

Monodram „Bo lalki z porcelany pękają” porusza problem bardzo poważny – anoreksję. To przejmująca opowieść o młodej dziewczynie, która próbuje walczyć z tą wyniszczającą chorobą. Zobaczymy całą gamę nastrojów i uczuć, które towarzyszą tym osobom często nieświadomym swojej choroby.
W główną bohaterkę wciela się siedemnastoletnia licealistka I LO im. Bolesława Chrobrego
z Piotrkowa Trybunalskiego. Bakcyla teatralnego zaszczepiła w niej kilka lat temu instruktorka Lucyna Jakubczyk. Z monodramem „Bo lalki z porcelany pękają" Anna Babczyńska zakwalifikowała się do wojewódzkiego etapu Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego.
 

kategoria dorośli

Teatr daremny, wyk. Łukasz Ciotucha

Akademia Świętokrzyska, ul. J. Słowackiego 14/118, 97-300 Piotrków Trybunalski
instruktor i reżyser: Lucyna Jakubczyk
scenariusz: Lucyna Jakubczyk wg tekstu Bogusława Kierca

To mój zrobiony po raz pierwszy w życiu monodram. Odkąd odkryłem tę formę artystycznego wyrażania się, zastanawiało mnie – i zastanawia – czym tak naprawdę ona jest. Co motywuje aktora do wyjścia samemu na scenę i zmuszenia publiczności do skupienia. W „Teatrze Daremnym” wg Bogusława Kierca szukam swojego sensu „monodramicznego” uzewnętrznienia się.
 

Wiesz Jordanie, wyk. Ewa Tarnowska

Akademia Świętokrzyska, ul. J. Słowackiego 14/118, 97-300 Piotrków Trybunalski
instruktor i reżyser: Lucyna Jakubczyk
scenariusz: Anna Reynolds, M.Buffini

„Wiesz Jordanie” to więzienna spowiedź dzieciobójczyni, przeplatana monologiem kierowanym do jej nieżyjącego dziecka.

Przez dwa lata zmagałam się z decyzją o podjęciu tak trudnego dla mnie tematu. Punktem decydującym było autentyczne wydarzenie w Piotrkowie Trybunalskim, które wstrząsnęło Polską. Czteroletni Oskar został zamordowany przez swoich rodziców. Obok nie było nikogo. O jego istnieniu wszyscy się dowiedzieli po jego śmierci. Widzę tu wiele analogii do historii Shirley. Mój monodram to opowieść o kobiecie, która pozostawiona sama sobie próbuje zmierzyć się ze swoim cierpieniem. Pokazuję, co dzieje się w głowie człowieka, gdy jego ból przybiera niewyobrażalne rozmiary. Ona też miała marzenia. Chciała żyć zwyczajnie, jak inni. To także zwrócenie uwagi na głuchotę i ślepotę społeczeństwa, które zapatrzone w swoje sprawy, gonitwę za pieniądzem i karierą zapominają, że obok żyją inni ludzie.
Poza tym chcę pokazać, że człowiek nigdy nie rodzi się zły. Tak łatwo potrafimy osądzać ludzi i wydawać wyroki. Nikomu nie chce się zagłębiać w człowieka. Może czasem warto spróbować walczyć ze znieczulicą społeczeństwa?
 

Duchowa przypadłość, wyk. Aleksandra Skirecka

Grupa Teatralna BOM – Joanna Kiersztejn
ul. E. Raczyńskiego 78c/5, 60-465 Poznań
instruktor i reżyser: Joanna Kiersztejn
scenariusz: Joanna Kiersztejn na podst. słuchowiska Ingmara Bergmana

Monodram powstał w oparciu o słuchowisko Igmara Bergmana. Bohaterka nieustannie balansuje między snem a jawą. Poprzez pojedyncze wizje widz coraz bardziej odkrywa sekrety, tęsknoty i pasje życia bohaterki. Obserwuje jej ucieczkę przed rzeczywistością, która budzi w niej odrazę. Jednocześnie ucieczka w przeszłość też nie daje oczekiwanego ukojenia. Sztuka opowiada o tym, jak duchy z przeszłości mogą wywierać nieustannie wpływ na naszą teraźniejszość. Mają ogromną siłę zniewalającą, której bardzo łatwo ulec.
Jest to pierwszy monodram, jakiego podjęły się wspólnie Joanna Kiersztejn i Aleksandra Skirecka. Najbardziej porywający okazał się sposób narracji zaproponowany przez Bergmana. Nie próbuje wszystkiego tłumaczyć, słuchaczowi, czy widzowi pozwala samemu domyślać się i interpretować fakty. Nie usiłuje też w żaden sposób oceniać bohaterki czy też jej tłumaczyć. Interesują go bardziej mechanizmy rządzące życiem duchowym bohaterki.
 

Czwarta Pomarańcza, wyk. Agnieszka Królikowska
Młodzieżowy Dom Kultury, ul. Długa 42, 95-100 Zgierz
instruktor i reżyser: Katarzyna Żuk
scenariusz wspólny

Spektakl „Czwarta Pomarańcza” opowiada o kobiecie. Kobiecie w ciąży. Jak przez dziurkę od klucza można podglądać towarzyszące jej emocje. Bohaterka zaprasza do swojego intymnego świata, odkrywa przed widzami swoje lęki i pragnienia. „Czwarta Pomarańcza” to studium wewnętrznego zmagania się ze sobą samym, walki między tym co świadome, racjonalne a tym co podświadome i instynktowne.

Aktorka z teatrem czynnie związana jest od pięciu lat. Działa głównie w teatrze „Poprzecznie Prążkowani” ze zgierskiego Młodzieżowego Domu Kultury, ale również, równolegle w teatrze „ONE”, który powstał stosunkowo niedawno, a debiutanckim spektaklem jest „Czwarta Pomarańcza”.

Grając czuję się jakbym prowadziła podwójne życie, na co dzień jestem zwykłą Agnieszką, natomiast na scenie mogę być każdym kim zechcę. Poprzez teatr mogę opowiedzieć o tym co jest dla mnie ważne, co mnie boli, porusza, przeraża, zastanawia. Mogę się tym podzielić z każdym, kto będzie chciał przyjść na przedstawienie. Przez chwilę jestem kimś innym, myślę i czuję inaczej. Poznaję siebie, własne ograniczenia- fizyczne, psychiczne, staram się je pokonywać. Dodam jeszcze, że poznaję również fantastycznych ludzi i ich sposób patrzenia na świat, to wszystko uczy i rozwija. A przede wszystkim – cieszy, bawi i wyzwala pozytywną energię.
 

Kot, wyk. Elżbieta Zawadzka

Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury
ul. T. Kościuszki 49, Piaseczno
instruktor i reżyser Ewa Kłujszo na podst. „Kot mi schudł” K. Grocholi

Elżbieta Zawadzka jest nauczycielką. Uczy przedmiotów informatycznych w klasach technikum informatycznego w Zespole Szkół Nr 1 w Piasecznie. Oprócz tego uczy gry na skrzypcach w Miejsko-Gminnym Ośrodku Kultury w Piasecznie. Od 20 lat przygotowuje krótkie montaże poetycko-muzyczne na wernisaże i uroczystości patriotyczne organizowane przez MGOK. Od 8 lat współpracuje z młodzieżową grupą teatralną „NIE NA TEMAT” prowadzoną przez Ewę Kłujszo. Ich spektakl pt. „Magia i miłość” był z powodzeniem pokazany w Suwałkach podczas IV Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Dzieci i Młodzieży „Wigraszek 2004”.

Obecnie ma 6 kotów, w tym trzech potomków kotki wyrzuconej z samochodu, dwa ze schroniska i jednego leśnego znajdę.

Spektakl „Kot” powstał na podstawie opowiadania Katarzyny Grocholi. Propozycja reżyser Ewy Kłujszo zbiegła się w czasie z przeczytaniem przeze mnie artykułu o kobietach, które odsiadują wieloletnie wyroki za zabicie męża. Maltretowane przez nich psychicznie i fizycznie, bez pomocy z zewnątrz, pewnego dnia chwyciły za to, co było pod ręką i… Chciałabym grać ten spektakl jak najczęściej na spotkaniach dla kobiet w wiejskich świetlicach i domach kultury.
 

Oszalała, wyk. Magdalena Tkacz

Dębnowski Ośrodek Kultury, ul. I. Daszyńskiego 20, 74-400 Dębno
instruktor i reżyser: Anatol Wierzchowski
scenariusz: Anatol Wierzchowski

Magdalena Tkacz ma 22 lata, studiuje polonistykę na Uniwersytecie Szczecińskim. Lubi teatr, bo daje on jej możliwość bycia blisko ludzi. „W teatrze jest inny czas i przestrzeń – mówi. – Wiele rzeczy jest umownych i działa na naszą wyobraźnię. Ważne jest, że nie mamy tu wszystkiego na tacy.”

Jej babka mieszkała na Ukrainie; Magda świetnie włada językiem rosyjskim. Twierdzi, że od starszych ludzi można się wiele nauczyć. O swoich rozmowach z babcią opowiedziała instruktorowi – i tak narodził się pomysł stworzenia scenariusza do „Oszalałej”.

W monodramie znalazły się historie różnych ludzi, mające odzwierciedlenie w rzeczywistości. To opowieść o Dagmarze pochodzącej ze wsi, która siedząc na przystanku autobusowym, wspomina swoje życie, od narodzin po starość. Bohaterka musiała wyjść za mąż w wieku 20 lat, gdyż – jak mówiła jej matka – „panna w tym wieku to wstyd we wsi”. Dagmara chciała zdawać maturę, ale mąż jej nie pozwolił. Powiedział, że ważniejsze jest opiekowanie się dziećmi. Została katechetką. Próbowała wytłumaczyć dzieciom, że cmentarz to także dom Boży. Zaczęły płakać. Musiała zrezygnować z pracy. To tylko niektóre z wątków „Oszalałej”. Ostatnie sceny nawiązują do wizyt Magdy u babci.

- Pojawia się tu refleksja. W czasie choroby i starości jesteśmy często samotni i wtedy najbardziej cieszą nas odwiedziny najbliższych. Starsi ludzie nie tyle potrzebują opieki, co poczucia bliskości - mówi Magda.
Do występów Magda pożyczyła od swojej drugiej babci czarne buty oraz fioletowy beret. Na wojewódzkim konkursie w Zgorzelcu zajęła pierwsze miejsce oraz zaproszenie do udziału we Wrocławskich Spotkaniach z Teatrem Jednego Aktora, oraz w Toruńskich Spotkaniach Teatrów Jednego Aktora, gdzie występują również aktorzy profesjonalni.