 |
|
|
| powrót do głównej | ||
|
fotografia, małe formy graficzne, nowe media w sztuce |
Andrzej Jerzy Lech Dziennik podróżny fotografia wrzesień / październik 2007
|
|
|
Galeria zaprasza codziennie z wyjątkiem
niedziel w godz. 9-17
Opiekunowie galerii: Halina Mackiewicz i Andrzej Zujewicz ROKiS, ul. Noniewicza 71, 16-400 Suwałki tel. +4887 566 42 11, faks 566 49 34 e-mail: galerie@rokis.suwalki.pl
|
|
|
|
Andrzej Jerzy Lech Urodzony w 1955 we Wrocławiu. W latach 1981-84 studiował na Wydziale Fotografii Artystycznej Konserwatorium Sztuki w Ostrawie (Czechy). Od 2000 roku członek ZPAF. W 1986 roku otworzył we własnym mieszkaniu w Opolu prywatną galerię "5d/3". W 1987 roku wyjechał do USA, gdzie od 1988 roku w Jersey City (stan New Jersey) prowadzi własną pracownię i galerię - On The Road Gallery. Lech aktualnie jest reprezentowany przez Graphistock Alternative Photography & Images (Nowy Jork, Londyn, Rzym, Frankfurt, Paryż). Mieszka i pracuje w Jersey City, New Jersey. (…) Fotografie Lecha cechują
charakterystyczne zbliżenia przedmiotów, malarskie pejzaże o symbolicznym
znaczeniu i minimalistycznej formie. W poetycki, a nawet zagadkowy sposób,
ukazuje głównie intymny świat swych przeżyć. Bardzo ważną rolę w powstaniu
jego obrazów fotograficznych pełni światło. Stało się ono nostalgicznym, a
nawet dramatycznym środkiem wyrazu, a także sposobem poszukiwania kategorii
piękna o mistycznych podtekstach, co w latach 90. rozwinął w swym
indywidualnym i niezależnym stylu Bogdan Konopka. Krzysztof Jurecki
Więcej o autorze wystawy i jego twórczości: http://www.yoursgallery.pl/exhibitions.php?action=details&exh_id=15 http://www.foreigner.de/gallery/gal_lech_work_pol.html http://fototapeta.art.pl/2001/ajlmgp.php
|
||
|
|
Fotograficzna podróż do wnętrza… )Dochodzi druga. CanalStreet pod Manhatanem. Metro. Miasto goni gdzieś bez wytnchnienia. Teraz już 9th Street Stadion. Na górze lekki deszcz, obok mnie prawdziwy Murzyn siedzi ładnie ubrany. Przede mną młodziutka 'żółtka' pokazuje niebieskie majtki, bo ma bardzo krótką sukienkę. Fajnie wygląda to połączenie żółtego z niebieskim. Dużo widać, choć trochę tracę wzrok. Ktoś je zupę, ktoś inny gada do siebie. A ja jade i już”. Ten zapis krótkiej podróży przez Nowy Jork, datowany na 23 września 1997, pochodzi z listów – dzienników podóżnych, jakie Andrzej Jerzy Lech pisuje do wyimaginowanej postaci paryskiego tłumacza Roberto Michaela, a które zazwyczaj towarzyszą fotografiom w katalogach jego wystaw. To słowne dopełnienie obrazów, zawsze oscylujqce wokół spraw najbliższych, zapewne nie bez powodów kierowane jest w kierunku Paryża, gdzie w 1839 roku oficjalnie uznano wynalazek dagerotypii. Wygląda na to, ze w tym wypadku przestanie adresowane jest wprost do kolebki fotografii. (…) „Dziennik podróżny” to seria fotografii powstająca od ponad dziesięciu lat, a jej tytuł określa kierunek całej twórczości Lecha. Jego fotografie to bardzo osobiste zapisy najbliższej rzeczywistości, a podroż w niej ma przede wszystkim wymiar metaforyczny - to podroż bardziej w czasie niż w sensie geograficznym. Juz sama estetyka prac każe nam sięgać do przeszłości, w której odnaleźć można źródła dziewiętnastowiecznej fotografii. (…) Szczere uczucia odnajdujemy w tych fotografiach z łatwością, a jakakolwiek ingerencja w zastaną rzeczywistość zostałaby przez nas natychmiast wychwycona. Odnajdziemy w nich za to całą masę krótkich opowieści o tak samo bliskich sprawach, jak cytowany na początku krótki zapis przejazdu nowojorskim metrem. W pejzażach, budynkach, fragmentach miast i no opuszczonych plażach szczerość jest wartością nadrzędną i z niej powstaje, z godną podziwu determinacją, fotograficzny dziennik podroży. Ireneusz Zjeżdżałka |
|
