powrót do głównej

Iza Muszczynko

rysunek

kolor

styczeń - luty 2004

Moda

Muszla

Rysunek - pierwsza  myśl - szkic - świeżość - pierwsze wrażenie - pomysł. Rysunek na ogół  pojmowany bywa jako praca plastyczna wykonana ołówkiem, węglem, kredką lub tuszem na papierze. Jest też najczęściej monochromatyczny. Rysunek dawniej traktowany był służebnie wobec malarstwa, grafiki lub rzeźby. Poprzedzał wykonanie ostatecznego dzieła. Serie szkiców rysunkowych pomagały rozstrzygnąć, jaką formę i treść ma przyjąć finalny obraz. Rysunek bywał też często najszybszym sposobem komunikowania się artysty z potencjalnym nabywcą dzieła. Tak było, nim na dobre zaistniała fotografia, która co nieco „namieszała” w dziedzinie sztuk plastycznych.. Ostatecznie nie tak dawno rysunek stał się autonomicznym sposobem twórczości — skończonym i zamkniętym. Mało tego, wiele zyskał przez opinię, jaka się wokół niego wytworzyła, że jest najbliższy myślom artysty, że stanowi dowód na pierwszy ślad (widzialny) idei artystycznej, przez to szczególnie osobisty i cenny.

Iza Muszczynko podkreśla swą kobiecą egzystencję ukazując nam swój świat i swoje klimaty, spontanicznie, na pół abstrakcyjnie, rodem ze świata żywiołów, ale i kształtów secesyjnych. Jej prace są po części zrealizowane ołówkiem, ale śmiało i zdecydowanie wzmocnione kolorem czystym i intensywnym. Niewyszukane tytuły prac to słowa, które nie są szczególnym i wydumanym pseudoartystycznym udawaniem. Są codziennością (Smak życia), troszkę marzeniem (Tancerka), tęsknotą (Moda), czymś bliskim (Drzewko szczęścia), jak i odległym kosmosem (Wirujące słońce). Autorka stąpa po ziemi (Poranek), ale sygnalizuje też zagrożenie (Opętanie, Lawa). Młoda artystka toruje sobie drogę poszukując formy, zbliża się do „swojej” palety barwnej. Tytułując prace uświadamia sobie i nam, odbiorcom, literacką i symboliczną warstwę poszukiwań. Mimo zdecydowanej, ekspresyjnej formy czujemy ciepło, naturalność jej zamyśleń i tajemnic.

Stanisław J. Woś

Suwałki, 5 stycznia 2004 r.

Lawa

Księżyce

Wirujące słońce

Kobalt

Chochoł

Nic mi się w życiu nie zdarza

niezwykłego, niebieskiego,

nie z tej ziemi nic, a nawet

nic nieprawdopodobnego.

Pędzę życie samowicie,

pełne przygód, niespodzianek,

chybnych rzeczy oczywiście

i bywałych niesłychanie

Zbigniew Gniedziejko

Taniec

ur. w 1971 r. w Suwałkach, absolwentka UMSC w Lublinie (Instytut Wychowania Artystycznego), dyplom z rysunku w pracowni prof. Stanisława Góreckiego. Zajmuje się rysunkiem, ilustracją, projektowaniem, grafiką komputerową (m.in. projekty graficzne do Festiwalu Kultury Celtyckiej w Dowspudzie). Instruktor zajęć plastycznych (dzieci i młodzież), udział w plenerach, wystawach zbiorowych (malarstwo, rysunek, fotografia).

Wystawy indywidualne:

1998 — „Rysunek”, Oleckie Centrum Kultury

2000 — „Maski”, Oleckie Centrum Kultury

2004 — „Kolor”, Galeria „Chłodna 20” oraz Galeria „Ślad” Ełckiego Centrum Kultury

Kontakt:

izam.art@wp.pl

http://www.izamuszczynko.webpark.pl